۴- الر :

از امام باقر(ع) آمده كه حضرت فرمود:در حروف مقطعه قرآن علم بسيارى است خداى تعالى نازل فرمود: الم ذلك الكتاب... پس حضرت محمد(ص) قيام كرد تا اينكه نورش ظاهر گشت و سخنش در دل ها نشست، و آن حضرت متولد شد در هنگامى كه از هزاره هفتم، صد و سه سال گذشته بود، سپس فرمود: بيان اين مطلب دركتاب خداوند در حروف مقطعه است، هرگاه آن ها را بدون تكرار بشمارى، از حروف مقطعه هيچ حرفى نمي گذرد، جز اين كه با گذشت آن يكى از بنى هاشم قيام كند. سپس فرمود، الف يك، لام سى، ميم چهل، و صاد نود است كه مجموع آن ها صد و شصت و يك مى باشد.

وآغاز قيام امام حسين (ع)(الم) بود. و چون به آخر مدتش رسيد، قائم فرزندان عباس درالمص قيام كند، و چون آن بگذرد، قائم ما درالر بپا خيزد. پس اين را بفهم و به خاطر بسپار وازنااهل آن را كتمان كن.

علت غیبت

در نامه مبارك حضرت ولى عصر(ع) به شيخ مفيد، علت غيبت و طولانى شدن آن چنين آمده است: فما يحسبنا عَنهُم الا ، ما يتصل بنا مما نکرهه ولا نوثره منهم 

بايد بدانند كه جز برخى رفتارهاى ناشايسته آنان كه ناخوشايند ما است و ما آن عملكرد را زيبنده شيعيان نمى دانيم، عامل ديگرى ما را از آنان دور نمى دارد.

حقيقت اين است كه انبوهى از روايات به صراحت، بيان گر اين است كه تمام اعمال ما، در عصر هر امام و پيشوايى از پيشوايان معصوم در هفته دوبار، در روزهاى دوشنبه و پنج شنبه به امام راستين جامعه ارائه مى شود از اين رو طبيعى است كه امام نمى پسندد كه شيعه او به راه انحراف و اشتباه وگناه آلوده شود و همين آلودگى به گناه است كه توفيق تشرف را از آنان سلب و آنان را از افتخار ديدار محروم مى سازد.

در همان نامه حضرت به شيخ مفيد آمده است كه اگر پيروان و شيعيان ما- كه خدا آنان را در فرمانبردارى خويش توفيق ارزانى شان دارد- به راستى در راه وفاى به عهد و پيمانى كه بر دوش دارند، همدل و يك صدا بودند، هرگز سعادت ديدار ما از آنان به تأخير نمى افتاد.

به راستى او غيبت نكرده است، ما ففلت كرد ه ايم. هر چه هست از ماست و بايد علَت غيبت را در خويش و رفتارمان جست و جوكنيم.

نشانه های نزدیک ظهور

برابر روايات، تعدادى از نشانه هاى ظهور متصل به ظهور خواهند بود به گونه اى كه ميان آن ها و ظهور فاصله زيادى نيست از پديدار شدن نخستين نشانه متصل، تا ظهور مهدى (ع)نشانه ها همچون حلقه هاى زنجير، بدون فاصله پي درپى مى آيند، چنان كه در روايتى، محمد بن صامت از امام صادق (ع)پس از آن كه برخى نشانه ها را امام بيان كرده بودند، پرسيد: فدايت شوم، مى ترسم اين امر تحقق نشانه هاى ظهور مهدى (ع) به طول انجامد امام (ع) فرمود: نه، محققاً هم چون مهره هاى تسبيح، يكى پس از ديگرى مى آيد

حتى درباره برخى از نشانه هاى متصل به ظهور، مقدار فاصله آن با ظهور نيز بيان شده است امام باقر(ع) درباره قتل نفس زكيه، فرمود: "فاصله ميان كشته شدن نفس زكيه و قيام قائم، بيش از پانزده شب نيست خروج سفيانى و يمانى نيز، برابر آن چه از روايات استفاده مى شود، در يك محدوده زمانى در آستانه ظهور صورت مى گيرد و فاصله آن تا قيام قائم(ع) از پانزده ماه، بيشتر نخواهد بود  بر اين اساس، ترديدى نيست كه شمارى از نشانه هاى ظهور، كه بيشتر نشانه هاى حتمى نيز هستند، نزديك ظهور و متصل به آن واقع مى شوند

در مقابل، نشانه هاى فراوانى وجود دارند كه پيدايش آن ها در عصر غيبت خبر داده شده، ولى پيوستگى به ظهور معلوم نيست و چه بسا با فاصله زياد از ظهور مهدى (ع) واقع شوند، چنان كه شمارى از نشانه ها بر فرض نشانه بودن آن ها سال ها، بلكه قرن ها از وقوع آن مى گذرد. مانند: از هم گسستن بنى اميه و بنى عباس، خروج ابو مسلم خراسانى، اشغال منطقه جزيره توسط ترك ها و بسته شدن پل بر روى دجله و

مرحوم شيخ مفيد مى فرمايد: روايات رسيده از پيامبر (ص)و خاندان وحى ورسالت بيانگر نشانه ها و رخدادهايى است كه پيش از قيام حضرت مهدى(ع) پديدار مى گردند كه اهم آن ها عبارتند از: جنبش ارتجاعى سفيانى، قتل سيد حسنى، جنگ قدرت بنى عباس، گرفتن خورشيد در نيمروز ماه رمضان، گرفتن ماه در آخر ماه رمضان، بر خلاف عادت، شكافته شدن زمين و فرو بردن تجاوزكاران، فرو رفتن زمين در مشرق، فرو رفتن زمين در مغرب، توقف خورشيد به هنگام نيم روز در وسط آسمان، طلوع خورشيد از مغرب، قتل "نفس زكيه"پشت دروازه كوفه در زمره هفتاد نفر از شايستگان، بريده شدن سر مردى از بنى هاشم ميان ركن و مقام، ويران شدن ديوار مسجد كوفه، آمدن پرچم هاى سياه از طرف خراسان، قيام و جنبش يمنى، آشكار شدن مرد مغربى و تصرف شام بوسيله سپاه او، فرود آمدن ترك ها در جريره، فرود آمدن روميان در "رمله " طلوع ستاره اى درخشان و نورانى به سان ماه و آنگاه انعطاف خاص آن...، پديدار شدن سرخى در آسمان وگسترش آن در آفاق آسمان، پيدايش ستون آتشى در مشرق به مدت سه تا هفت روز، قيام امت عرب و بركنار شدن زمامدارآن عرب به وسيله ملت هاى خويش و به دست گرفتن زمام اموركشورها به وسيله مردم، خروج جهان عرب از سيطره عجم، كشته شدن رهبر مصر به دست مردم، انهدام شام و اختلاف سه جريان سياسى در آن، ورود پرچم هاى قيس وعرب به مصر، و پرچم هاى كنده، به خراسان، ورود سپاهى از سوى مغرب و رسيدن آن ها به دروازه شهر "حيره "، آمدن پرچم هاى سياه از سوى مشرق، شكستن ديوار فرات و جريان يافتن آب دركوچه هاى كوفه، خروج 60پيامبر دروغين، خروج دوازده امام دروغين،و به آتش كشيده شدن مرد گرانقدرى از بنى عباس بين جلولاء و خانقين ،ايجاد پل ارتباط ميان كرخ و بغداد، وزش بادى سياه در آغاز روز، زلزله اى كه انبوهى را به زمين فررمى برد، ترس و نا امنى فراگيرى كه همه عراق و بغداد را فرا مى گيرد، مرگ سريع و دردناك و نقص و زيان در اموال و جان و ثمرات، آفت ملخ نابهنگام و به هنگام كشاورزى، برداشت كمِ محصولات زراعى، جنگ قدرت ميان عجم و خونريزى بسيار در ميان آنان، شورش بردگان بر ضدَ برده داران وكشتن آنان، مسخ شدن گروهى از بدعتگذاران و به صورت ميمون و خوك درآمدن آنان، تسلط كشورهاى عقب مانده به كشورهاى زورمند و ثروتمند، طنين افكن شدن ندايى از آسمان و رسيدن آن به گوش جهانيان به زبان هاى گوناگون، پديدار شدن چهره و سينه اى دركره خورشيد، زنده شدن گروهى از مردگان و بازگشت آنان به دنيا، به گونه اى كه مردم آنان را شناخته با آنان ديدار مى كنند.

گرسنگی (گرانی قیمتها )

از نشانه هاى پيش از ظهور حضرت، گرسنگى ذكر شده است. محمد بن مسلم مى گويد: از امام صادق (ع)شنيدم كه فرمود:پيش از ظهور حضرت قائم (ع) از سوى خداوند براى مؤمنان نشانه هايى است گفتم: خدا مرا فداى توگرداند، آن نشانه ها كدام است؟ فرمود: آن ها همان گفته خداوند است كه فرمود: و لبنونکم بشي ء من الخوف والجوع ونقص من الاموال والانفس والثمرات وبشر الصابرين  وشما مؤمنان را به چيزى از ترس وگرسنگى وكمى دارايى ها وجان ها وميوه ها مى آزماييم، پس صابران را مژده ده آنگاه فرمود:خداوند مؤمنان را به سبب ترس از پادشاهان بنى فلان در دوران پايانى حكومت شان مى آزمايد ومراد ازگرسنگى، گرانى قيمت ها ست.

ستاره دنباله دار

طلوع ستاره دنباله دار از نشانه هاى ظهور است

در روايات آمده است: مهدى(ع)پس از غيبتى طولانى، همزمان با طلوع ستاره اى سرخ و ويرانى رى و خسف زوراء ظهور مى كند.ستاره اى از مشرق طلوع مى كندكه دنباله درخشانى دارد

طلوع ستاره اى دنباله دار، ملت عرب را به وحشت مى اندازد وآن ستاره اى است كه در طرف مشرق ظاهر مى شود و همانند ماه مى درخشد. سپس دنباله اش برمى گردد و نزديك مى شودكه در سرش به يكديگر برسد

نشانه هاى حتمى ظهور

نشانه هايى كه در آستانه ظهور حضرت مهدى (ع)تحقق خواهد يافت، پنج نشانه است كه به آن ها علائم حتمى مى گويند.زيرا در مورد آن ها احتمال بداء نيست و به طور يقين و جزم واقع شدنى است. اين علائم پنج گانه حتمى در روايات و اخبار از زبان حضرات ائمه معصومين (ع)به ويژه امام على، امام صادق و امام باقر(ع) مطرح شده است.

امام صادق (ع) مى فرمايد: پنج نشانه قبل از ظهور قائم مى باشد:

۱. صيحه آسمانى

 2. خروج يمانى

۳. خسف در سرزمين بيداء

۴. خروج سفيانى

 5. قتل نفس زكيه

چه کنیم که ما هم خوش داریم اینجوری با وبلاگمون حال کنیم داش

خیالیه؟